zaterdag 5 april 2014

#the renovation #part 14 #green house/garden/terrace


DE VERBOUWING DEEL 14

Vorig jaar maakte ik een blogserie over de verbouwing.
Waarvan het laatste blog (deel 13) in september verscheen.
Over de bouw van het mintgroene huis in de tuin.

Niet dat de verbouwing daarna klaar was, maar wij waren er toen wel even klaar mee.
We hadden alle tijd nodig voor ons (vernieuwde) huis, gezin en banen.
Ook moesten er nog bergen verhuisdozen uitgepakt worden.

Inmiddels is de lente weer begonnen, en hebben wij de verbouwing weer opgepakt.

Dus de hoogste tijd om even terug te blikken naar de tuin vorig jaar in deze tijd.
Waarin hij van lentegroene tuin helaas veranderde in een tijdelijke bouwplaats.
En te zien hoeveel er inmiddels is veranderd! 
Het gaat mooi worden! Maar we moeten eerst nog eventjes door de 'modder' heen.

Stap 1: nog met oude schuurtje.


Stap 2: de oude schuurtjes afgebroken.


Stap 3: met het het (nog niet groene) huis.

De tuin was en blijft moeilijk op de foto te zetten.
Omdat er altijd wel een stapel puin of een oranje afdekzeil in het beeld ligt.


Stap 4: met het het groene huis.


Stap 5: het vernieuwde terras.

Afgelopen weken scheen af en toe de zon en konden we soms eventjes op het terras zitten.
Daarbij staarde ik dan verlangend naar onze braai, die we helaas niet mogen stoken.
Aangezien onze buren daar niet blij van worden, terwijl de hele buurt heerlijk rook naar barbecue.

De braai moet dus jammer genoeg verhuizen van plek.
Ondanks dat we dit hoekje juist zo mooi vonden.
Maar ja, ik snap de buren ook wel!

Dus nam we vorige week afscheid van ons oude terras.
Deze foto's zijn van vorig jaar:


En schakelde we toch maar flinke hulptroepen in!
Die alle planten, gras, stenen en het oude puin er in een dag uittrokken
Waarna al onze andere spullen op een grote hoop in het midden werd opgestapeld.
We hadden het ze niet in dat tempo (en zo vakkundig) nagedaan!!



Vervolgens kwam er een diep gat achterin voor de trampoline,
en een stevige houten fundering voor het vernieuwde terras.


Waardoor alles er ineens nu heel anders uitziet!
Ook de (deels) geverfde tuinmeubels komen nu veel beter uit (de verf)!


Ik kocht bij de Femkeiko home sale (klik hier) twee mooie Hay kussentjes voor op de tuinbank.
'Je hebt immers een compleet nieuw tuinmeubilair uitgespaard met je verfactie,'
zei een medeblogster op deze home sale tegen mij (omdat ik stond te twijfelen).
Tja, dat was precies het argument dat ik nodig had en ik was natuurlijk gelijk om!


We zijn reuze blij met al het hout.
Natuurlijk is het nog (lang) niet klaar.
Maar we hebben geen natte voeten meer bij de overstap naar het groene huis.
Ook de kinderen bereiken zonder modderpoten weer de trampoline.



Het is geweldig hoe binnen nu overloopt in buiten.
(Het vrolijke citroengele tafelkleed kocht ik bij de Zeeman.)

Hoewel alle drukte ons (naast het werk en de kids) soms wel een beetje opbreekt.
Zijn we nu al zo ontzettend blij met het resultaat.

En hebben we nog veel meer: 


Zin in zon! 












vrijdag 4 april 2014

HOUSEWARMING #6a #Bedroom

HOUSEWARMING #6a #Bedroom

Dit is het zesde deel in de serie: housewarming.
In deze serie geef ik 'n virtuele rondleiding door ons huis.
Een virtuele housewarming, dus zonder hapjes en drankjes.

De eerste delen gingen over de:
1. gang (druk hier)
 2. eetkamer (druk hier
3. zitkamer (druk hier)
4. keuken (druk hier)
5. computerhoek (druk hier)

Deze keer nemen we een virtueel kijkje 'in de slaapkamer'.

Ja, want in een virtuele rondleiding is niets te gek.
In delen natuurlijk, dit is deel A.
Het verhaal van de slaapkamer.

Het begon allemaal een paar weken geleden.
In mijn blog van 21 februari (klik hier) kocht ik onderstaande nachtkastjes.
Waar ik nog steeds reuze blij mee ben!


Maar een nieuw meubelstuk kopen is soms net zoals dat domino-race spel.
Wanneer de ene steen valt dan volgt vanzelf de tweede en de....
Het is gewoon niet tegen te houden :-)

Want de muur achter die leuke kastjes was ineens zo kaal en saai geworden.
Daar moest nu gewoon iets mee gebeuren, dat kon gewoon niet anders.
Zo onstond het idee voor een gezellig (Hollands) houten wande van schrootjes.

(Ik weet het: er zijn mensen die dat juist uit hun huis halen.)

Maar ja, bij ons moest juist iets bedacht worden waar dat houten wandje dan aan vast moest.

Ik weet niet of je dat kinderboek kent:
'beer en muis hebben water nodig, maar er zit een gat in de emmer,
dus hebben ze stro nodig om het gat in de emmer te maken,
maar om het stro te knippen hebben ze schaar nodig,
en om…...'

Eerst waren er ophanglatjes nodig, toen een isolatielaag en toen weer latjes.
En dat moest allemaal weer gekocht worden en gemeten en gezaagd en vastgeschroefd worden.


 Afijn, zo ging dat dus een beetje.
Ik was ontzettend blij met dat wandje.
Het was net of we ons eigen vakantiehuisje hadden.
Ik miste alleen de bergen als ik uit het raam keek.


Dat houten wandje was wel wat erg hout.
Dus toen volgde er een (wilde) verflaag.


Waarbij ik mijzelf reuze artistiek te buiten ging.
Waardoor het leek op een soort vrouwelijke 'camouflage wall'.
Dat in staat leek in haar eentje een compleet leger tegen te houden.


Die camouflage laag werd vervolgens weer geheel bedekt werd door een lichtgrijze laag.
Net zoals overigens mijn toiletkastje en mijn kledingstoel (zie mijn vorige blog).
Want ineens moest alles lichtgrijs worden.


Met die prachtige kalkverf van Annie Sloan.
(Die mij door Diana werd aangeraden. Dank!)
Waar ik sindsdien dus alles mee verf.
Sinds ik heb ontdekt dat verven enorm rustgevend en zen is.

Helemaal in de kleur: Paris Grey
Ik heb geen aandelen, maar wat een superverf!
Je waant je werkelijk in hogere sferen...


Toen kwam het belangrijkste.
Het deels weer weg schuren van die grijze laag.


Waardoor de kleuren (uit de onderlaag) weer (heel subtiel) zichtbaar werden.
En de lucht wel heel erg grijzig werd! Net als ik zelf.
En alles erom heen. Maar dat mocht de pret niet drukken!


Want oh, wat ben ik blij met het resultaat.
Het effect van dichtbij: ervoor en erna.


Nu hebben we onze eigen houten wandje, geheel geïnspireerd door Piet Hein Eek.


Als laatste kwamen er nieuwe bedlampjes. 
Inmiddels vraag ik mij ernstig af of de huidige gordijnen er nog wel bij passen...


Moraal van dit verhaal: koop nooit nieuwe nachtkastjes :-)

Een fijn weekend!
En rust lekker uit :-)












METAMORFOSE #veranderingen

METAMORFOSE #veranderingen

Net nu alles heel druk is.
Iedere situatie in een stroomversnelling lijkt te raken.

Bedenkt mijn laptop dat het wel genoeg is zo!
En neemt zij ineens vele minuten extra de tijd om na te denken,
 over het opvragen, laden en opslaan van informatie...


Alsof zij haar eigen signaal aan mij wilt afgeven.
Dat tijd en rust ook belangrijk is.
Bezinning, nadenken en dat soort zaken…

Vandaar dat het bloggen even op zich liet wachten.
Want die tijd had ik niet…

Aangezien alle activiteiten op het werk en thuis gewoon doorlopen.

Alsof de wereld op instorten staat.
En alles ineens in 1 dag moet gebeuren.
Of het nu de stelselherziening is in de zorg…
Of de inrichting van ons huis...


Sommige zaken die al vele jaren zo zijn.
Altijd gewaardeerd werden.
Zijn ineens niet goed genoeg meer.
Het moet anders.


Maar of dat anders ook beter is?
(Goedkoper, duurzamer, efficiënter, effectiever, mooier, prettiger…)
Dat is niet altijd duidelijk.

Daar is ook geen tijd voor.
Om het daar over te hebben.
Laat staan erover na te denken.


Want we moeten door.
Dus maken we er het beste van.
Zonder plan en zonder schuren.
Met wat schilder, plak en knipwerk.


Waardoor er soms vlekken ontstaan.
Omdat niet alle problemen ermee opgelost worden.
Maar als je de klep sluit zie je er niets meer van.


En ziet het er eigenlijk best goed uit.
En van het een komt het ander.


Een mens is eigenlijk een heel raar wezen.

Hoe het eind plaatje eruit ziet weet ik nog niet. 
Want er staan nog allemaal andere zaken in de weg.
(Het ziet er nu niet uit als ik het geheel op de foto zet.)

Gelukkig weet niemand nog hoe het eruit gaat zien.
Of het de veranderingen in de zorg zijn.
Of onze huisinrichting.

Maar het gaat vast heel mooi worden!


vrijdag 21 maart 2014

In de ban van Instagram

INSTAGRAM

Het zijn meer dan drukke weken.
Waardoor het van bloggen even niet kwam.
Deadlines vlogen mij om de oren en de griep trok aan de andere kant.

Daarbij moesten er verjaardagen worden gevierd.
Het huishouden worden gedaan.
En is ook ons huis nog steeds niet op orde.

Afijn, daily life maar dan net een onsje teveel…


Ondanks de drukte raakte ik in de ban van Instagram.
Misschien ook wel dankzij.

Facebook was wat slaperig geworden.
Twitter wel heel erg werk.
Bloggen weer erg bewerkelijk.
Maar Instagram bracht iets nieuws, iets luchtigst en iets creatiefs.
Waardoor je even niet met je hoofd hoeft bezig te zijn.

Verder ben je met een eenvoudig fotootje gelijk klaar.
Gewoon gemaakt met de Iphone in plaats van met mijn zware Nikon.


Het blijkt een ideale manier om jezelf creatief uit te kunnen drukken.
Klik, klaar en nog gelijk reactie ook :-)

Ineens veranderde mijn wereld in kleine vierkante fotootjes.
Een beetje vage plaatjes met een witte rand er om heen.


De kwaliteit van de fotootjes is duidelijk minder scherp.
Maar op zo'n klein telefoonschermpje zie je dat toch niet.


Gewone dagelijkse dingen worden - door die kleine fotootjes - ineens bijzonder.
Alles (strand, fruit, bloemen e.d.) is plots een mogelijk object.
Soms zelfs meerdere keren: 'van in de knop tot in volle bloei'.


Maar vooral ook de foto's van andere Instagrammers zijn leuk.
Langzaam ontdek ik steeds meer mensen die houden van dezelfde stijl, 
qua wooninrichting, design, kringloop, vintage, do it yourself, humor e.d.

Maar natuurlijk weer net iets anders.
Waardoor je nu juist in de lach schiet of geïnspireerd raakt.
Of zij op hun beurt weer door jou geïnspireerd worden.


Grappig is het als plots ook andere mensen bloemen in oude wasschalen gaan zetten :-)
Ook zelf zat ik ineens een 'woordbanner' te bedenken en in elkaar te zetten.
(Nadat ik vele andere woordbanners op Instagram voorbij had zien komen…)
Een mens is eigenlijk een vreemd wezen!


Kortom, een ander inspireren en zelf geïnspireerd raken.
Dat is wat voor mij sociale media echt tot sociale media maakt.


Want het gaat niet om de fotografische kwaliteit van de foto.
Of de foutloos gespelde zin.
Het is de interactie die de foto teweeg brengt.
Waardoor een luchtballon (die je in de file op de foto zet) ineens een schilderij wordt.


Je eenzame thuiswerkplek ineens een hippe thuiswerkplek wordt.


Je kopje thee met 'Alice in wonderland' wordt vergeleken.


Je extra stimulans hebt om in het weekend eindelijk dat meubel te verven.
Dat je al zolang eigenlijk een kleurtje wilt geven.


Ach en er komt vast weer een tijd dat Instagram ook weer over is.
Maar voorlopig geniet ik ervan.
Instagram(mers) bedankt!