dinsdag 22 april 2014

Flamingo weekend

Flamingo weekend

Met pasen gaan we altijd een weekend weg met een grote groep vrienden en kinderen.
Meestal met een vreselijk sportief programma, waar ik maar deels aan deelneem.
Aangezien ik meer van het creatieve en een stuk minder van het sportieve ben.
Wat overigens geen enkel probleem is, want er is altijd wel een alternatief.

Dit jaar stond er een heuse 'flamingotocht' op het programma.
Waarvan zelfs mijn niet sportieve hart hard ging kloppen.
Want flamingo's fascineren mij al jaren.


Een jaar geleden maakte ik zelfs een apart blog over flamingo's (klik hier voor flamingo blog).
Dat overigens nog steeds mijn meest bekeken blog is.
Ik ben dus duidelijk niet de enige met deze fascinatie!

Zo was afgelopen weken 'de paascollectie van de Zeeman' ineens een hype op Instagram.
Vanwege hun geweldige hippe (en spot goedkope) flamingo tafelkleed.
Ik weet niet welke reclame-vrouw (het moet een vrouw zijn) daarachter zit.
Maar zij dreef mij in ieder geval naar de Zeeman, waar ik supertrots dit kleed afrekende.
Nooit verwacht ooit zo supertrots bij de Zeeman te staan!


Ik ging daarna zelfs naar de groenteboer voor een bijpassende ananas.
Want flamingo's kunnen niet zonder ananas.
Dat is immers een feit.

Hoewel er in de Achterhoek opvallend weinig ananassen groeien.
En er toch, net over de Duitse grens, bij Zwillbrock een grote groep wilde flamingo's blijkt te leven.



Afijn wij gingen met zo'n 18 volwassenen en 18 kinderen op pad.
Dus ik had niet de illusie veel flamingo's tegen te komen...

Maar het was een prachtig natuurgebied.


Bijzonder om daar ook met mijn twee zonen en dochter te lopen.

Uniek eigenlijk.
Zo zonder hun laptops, playstations en iphones.
En ik zonder mijn hoge hakken.
Te ontdekken dat ze mij allemaal (letterlijk) boven het hoofd gegroeid zijn.


En hoewel zo'n wandeling niet bepaald is 'waar zij van houden'.
Blijkt het soms toch ook leuk te zijn om iets te doen waar je vooraf niet van houdt.


Boven de twee jongste van mijn lief en van mij.
(Onze andere vier kinderen stellen opname in mijn blog helaas minder op prijs of alleen na zeer strenge fotokeuring.)
Onder de jongste vier kinderen van het hele gezelschap.



Er waren niet alleen flamingo's.
De andere vogels hadden ook een naam.

Net zoals hun nesten.
Ik kan het wel opzoeken.
Maar ik vergeet het ook weer.
Ik hoef gelukkig niet alles te weten.
Om gewoon van de dingen te kunnen genieten.



En toen zagen we ze eindelijk!
Die rare roze vogels.
Die zo mooi maar ook een beetje vreemd zijn.


Op afstand.
In grote groepen bij elkaar.

Maar van dichtbij.
Toch weer een beetje apart.


Het waren prachtige dagen.
Het was heerlijk om even weg te zijn.


Het is ook altijd heerlijk om weer thuis te komen.

Fijne avond allemaal.

zaterdag 5 april 2014

#the renovation #part 14 #green house/garden/terrace


DE VERBOUWING DEEL 14

Vorig jaar maakte ik een blogserie over de verbouwing.
Waarvan het laatste blog (deel 13) in september verscheen.
Over de bouw van het mintgroene huis in de tuin.

Niet dat de verbouwing daarna klaar was, maar wij waren er toen wel even klaar mee.
We hadden alle tijd nodig voor ons (vernieuwde) huis, gezin en banen.
Ook moesten er nog bergen verhuisdozen uitgepakt worden.

Inmiddels is de lente weer begonnen, en hebben wij de verbouwing weer opgepakt.

Dus de hoogste tijd om even terug te blikken naar de tuin vorig jaar in deze tijd.
Waarin hij van lentegroene tuin helaas veranderde in een tijdelijke bouwplaats.
En te zien hoeveel er inmiddels is veranderd! 
Het gaat mooi worden! Maar we moeten eerst nog eventjes door de 'modder' heen.

Stap 1: nog met oude schuurtje.


Stap 2: de oude schuurtjes afgebroken.


Stap 3: met het het (nog niet groene) huis.

De tuin was en blijft moeilijk op de foto te zetten.
Omdat er altijd wel een stapel puin of een oranje afdekzeil in het beeld ligt.


Stap 4: met het het groene huis.


Stap 5: het vernieuwde terras.

Afgelopen weken scheen af en toe de zon en konden we soms eventjes op het terras zitten.
Daarbij staarde ik dan verlangend naar onze braai, die we helaas niet mogen stoken.
Aangezien onze buren daar niet blij van worden, terwijl de hele buurt heerlijk rook naar barbecue.

De braai moet dus jammer genoeg verhuizen van plek.
Ondanks dat we dit hoekje juist zo mooi vonden.
Maar ja, ik snap de buren ook wel!

Dus nam we vorige week afscheid van ons oude terras.
Deze foto's zijn van vorig jaar:


En schakelde we toch maar flinke hulptroepen in!
Die alle planten, gras, stenen en het oude puin er in een dag uittrokken
Waarna al onze andere spullen op een grote hoop in het midden werd opgestapeld.
We hadden het ze niet in dat tempo (en zo vakkundig) nagedaan!!



Vervolgens kwam er een diep gat achterin voor de trampoline,
en een stevige houten fundering voor het vernieuwde terras.


Waardoor alles er ineens nu heel anders uitziet!
Ook de (deels) geverfde tuinmeubels komen nu veel beter uit (de verf)!


Ik kocht bij de Femkeiko home sale (klik hier) twee mooie Hay kussentjes voor op de tuinbank.
'Je hebt immers een compleet nieuw tuinmeubilair uitgespaard met je verfactie,'
zei een medeblogster op deze home sale tegen mij (omdat ik stond te twijfelen).
Tja, dat was precies het argument dat ik nodig had en ik was natuurlijk gelijk om!


We zijn reuze blij met al het hout.
Natuurlijk is het nog (lang) niet klaar.
Maar we hebben geen natte voeten meer bij de overstap naar het groene huis.
Ook de kinderen bereiken zonder modderpoten weer de trampoline.



Het is geweldig hoe binnen nu overloopt in buiten.
(Het vrolijke citroengele tafelkleed kocht ik bij de Zeeman.)

Hoewel alle drukte ons (naast het werk en de kids) soms wel een beetje opbreekt.
Zijn we nu al zo ontzettend blij met het resultaat.

En hebben we nog veel meer: 


Zin in zon! 












vrijdag 4 april 2014

HOUSEWARMING #6a #Bedroom

HOUSEWARMING #6a #Bedroom

Dit is het zesde deel in de serie: housewarming.
In deze serie geef ik 'n virtuele rondleiding door ons huis.
Een virtuele housewarming, dus zonder hapjes en drankjes.

De eerste delen gingen over de:
1. gang (druk hier)
 2. eetkamer (druk hier
3. zitkamer (druk hier)
4. keuken (druk hier)
5. computerhoek (druk hier)

Deze keer nemen we een virtueel kijkje 'in de slaapkamer'.

Ja, want in een virtuele rondleiding is niets te gek.
In delen natuurlijk, dit is deel A.
Het verhaal van de slaapkamer.

Het begon allemaal een paar weken geleden.
In mijn blog van 21 februari (klik hier) kocht ik onderstaande nachtkastjes.
Waar ik nog steeds reuze blij mee ben!


Maar een nieuw meubelstuk kopen is soms net zoals dat domino-race spel.
Wanneer de ene steen valt dan volgt vanzelf de tweede en de....
Het is gewoon niet tegen te houden :-)

Want de muur achter die leuke kastjes was ineens zo kaal en saai geworden.
Daar moest nu gewoon iets mee gebeuren, dat kon gewoon niet anders.
Zo onstond het idee voor een gezellig (Hollands) houten wande van schrootjes.

(Ik weet het: er zijn mensen die dat juist uit hun huis halen.)

Maar ja, bij ons moest juist iets bedacht worden waar dat houten wandje dan aan vast moest.

Ik weet niet of je dat kinderboek kent:
'beer en muis hebben water nodig, maar er zit een gat in de emmer,
dus hebben ze stro nodig om het gat in de emmer te maken,
maar om het stro te knippen hebben ze schaar nodig,
en om…...'

Eerst waren er ophanglatjes nodig, toen een isolatielaag en toen weer latjes.
En dat moest allemaal weer gekocht worden en gemeten en gezaagd en vastgeschroefd worden.


 Afijn, zo ging dat dus een beetje.
Ik was ontzettend blij met dat wandje.
Het was net of we ons eigen vakantiehuisje hadden.
Ik miste alleen de bergen als ik uit het raam keek.


Dat houten wandje was wel wat erg hout.
Dus toen volgde er een (wilde) verflaag.


Waarbij ik mijzelf reuze artistiek te buiten ging.
Waardoor het leek op een soort vrouwelijke 'camouflage wall'.
Dat in staat leek in haar eentje een compleet leger tegen te houden.


Die camouflage laag werd vervolgens weer geheel bedekt werd door een lichtgrijze laag.
Net zoals overigens mijn toiletkastje en mijn kledingstoel (zie mijn vorige blog).
Want ineens moest alles lichtgrijs worden.


Met die prachtige kalkverf van Annie Sloan.
(Die mij door Diana werd aangeraden. Dank!)
Waar ik sindsdien dus alles mee verf.
Sinds ik heb ontdekt dat verven enorm rustgevend en zen is.

Helemaal in de kleur: Paris Grey
Ik heb geen aandelen, maar wat een superverf!
Je waant je werkelijk in hogere sferen...


Toen kwam het belangrijkste.
Het deels weer weg schuren van die grijze laag.


Waardoor de kleuren (uit de onderlaag) weer (heel subtiel) zichtbaar werden.
En de lucht wel heel erg grijzig werd! Net als ik zelf.
En alles erom heen. Maar dat mocht de pret niet drukken!


Want oh, wat ben ik blij met het resultaat.
Het effect van dichtbij: ervoor en erna.


Nu hebben we onze eigen houten wandje, geheel ge├»nspireerd door Piet Hein Eek.


Als laatste kwamen er nieuwe bedlampjes. 
Inmiddels vraag ik mij ernstig af of de huidige gordijnen er nog wel bij passen...


Moraal van dit verhaal: koop nooit nieuwe nachtkastjes :-)

Een fijn weekend!
En rust lekker uit :-)